Зісер: “Крызіс — магчымасьць павялічыць сваю долю рынку”

19.11.2008 21:41 Слова “крызіс” чуваць з усіх бакоў — нехта распавядае пра тое, што яго няма, нехта — пра відавочныя прыкметы прысутнасьці. Днямі, у часе сустрэчы з губэрнатарам Саратаўскай вобласьці, прэм’ер-міністар Беларусі сказаў, што ў цяперашніх умовах прадпрыемствам варта выкарыстоўваць досьвед 90-х гадоў мінулага стагодзьдзя. Наколькі параўнальныя абставіны таго і сёньняшняга крызісаў у Беларусі?

Паводле прэм’ер-міністра Сідорскага, на першы плян ва ўмовах крызісу выходзіць пытаньне “ўзаемнага даверу”. І гэткія мэтады таваразвароту як бартэр эпохі 1990-х, таксама прыйдуцца дарэчы.

А вось заснавальнік парталу ніякай сувязі паміж тым крызісам і сёньняшнім не знаходзіць.

“Я ня бачу паралеляў, за выняткам таго, што можа быць інфляцыя, можа зьнікнуць з продажу валюта, могуць і будуць зьнікаць некаторыя тавары, асабліва імпартныя. Ну, і падаражаньне імпарту будзе”.

Іосіф Сярэдзіч, заснавальнік і галоўны рэдактар газэты “Народная воля”, таксама катэгарычна супраць параўнаньня крызісу тагачаснага і сёньняшняга.

“Крызіс 1990-х гадоў — гэта калі сапраўды паліцы крамаў былі пустыя. Калі заробак людзі не атрымлівалі месяцамі, калі дэвальвацыя расла нечуванымі тэмпамі. Пакуль што, дзякуй Богу, мы да гэтага, мне здаецца, блізка не дайшлі. А можа, і ня дойдзем. А тады, памятаю, вымушаны быў зьвяртацца да старшыні ўраду СССР, каб выбіць нейкія 2 вагоны паперы для „Народнай газеты“! Цяпер жа галоўнае — каб сродкі былі на аплату гэтай паперы!”

Тэхнічнае забесьпячэньне бізнэсу — па бартэры
Падчас мінулага крызісу колішняя інжынэрка праектнага бюро спадарыня Ганна ня ведала, як пракарміць маленькага сына і старэнькую маму. Заробку інжынэра не хапала нават на тыдзень. Азіраючыся назад, Ганна кажа: толькі безвыходнасьць і дапамагла выявіцца сьмеласьці, нават нахабству — заснаваць уласны бізнэс:

“Я ня ведала першапачаткова, куды мне ісьці, да каго. І ўрэшце я папросту стала абзвоньваць кампутарныя канторы па рэклямных газэтных абвестках. Я званіла і казала: „А я зраблю вам рэкляму значна лепш. І можаце мне не плаціць. Я вам — рэкляму цягам паўгоду, а вы мне — заробак кампутарамі“. Мне ж патрэбна была офісная тэхніка! Некаторыя згаджаліся”…

Дастаткова доўга Ганна сустракалася са сваёй бугальтаркай наўпрост на пэроне мэтро і ставіла подпісы, расклаўшы паперы на каленках — офісу не было. Аднак справа наладзілася: агенцыя існуе дагэтуль. І ўжо адчувае недаатрыманы прыбытак, зьвязаны з крызісам. Бо шмат якія кліенты значна скарацілі рэклямныя бюджэты. На думку Юрыя Зісера, зрабілі яны гэта надзвычай неабачліва:

Юры Зісер“Ва ўмовах спаду важна будзе прадаваць. І цяпер — вельмі слушны момант для пашырэньня долі рынку. Паводле статыстыкі вядома, што фірмы, якія ў часе крызісу павялічылі аб’ём рэклямы, а не паменшылі, як цяпер робяць некаторыя, застаюцца ў выйгрышы. Дапусьцім, яны на 20% павялічылі аб’ём рэклямы ў часе крызісу — і іхняя доля на рынку павялічылася ў паўтара разу”…


“Рэкляма — гэта інвэстыцыі”
Ва ўмовах крызісу як ніколі важна памятаць: рэкляма — гэта інвэстыцыі, а не выдаткі, падкрэсьлівае Юры Зісер:

“Перастае рэклямавацца — перастае прадаваць, перастае атрымліваць прыбытак, а гэта — сьмерць. Гэта найгоршае, што можна прыдумаць. Можна скараціць выдаткі на навучаньне, можна не плаціць нейкія прэміі, але прыпыняць рэкляму нельга, бо тады — сьмерць усяму”…

Тым ня менш традыцыйна лічыцца, што ад крызісу церпяць найперш носьбіты творчых прафэсіяў. Людзі пачынаюць ашчаджаць грошы на прадметы мастацтва, думаючы пра чорны дзень. Леанід ЛевінАле, па назіраньнях , архітэктара і скульптара, ляўрэата Ленінскай прэміі, які мае сёньня свой бізнэс, творчая сфэра Беларусі пакуль не панікуе:

“Бачу, праца ёсьць у мастакоў. Ня буду казаць, што яна ва ўсіх аднолькавая, але праца ёсьць, і я ня бачыў, каб у паветры было нешта такое, каб падкасіла гэтыя заказы, ці заказы, заплянаваныя наперад. І гэтак па Менску і ня толькі па Менску”…

І ўсё ж агульнае паміж азначанымі крызісамі ёсьць — сьведчыць Юры Зісер. Гэта сродак захаваньня грошай, у каго яны ёсьць:

“Што тычыцца насельніцтва, тады была парада ўкладаць грошы ў тавары працяглага карыстаньня — нерухомасьць, прыкладам, — і цяпер гэтая парада цалкам дзейсная. Ці ў тавары, якія праз пару год можна будзе перапрадаць”…

Не было б шчасьця, дык няшчасьце дапамагло, — аптымістычна кажа Іосіф Сярэдзіч. Маўляў, крызіс закрануў Беларусь меней, чым капіталістычныя краіны менавіта з-за адсутнасьці свабоднага рынку. Добра гэта ці кепска — пакажа час, лічыць рэдактар “Народнай волі”:

“З аднаго боку, гэта дрэнна, што мы не перабудаваліся, а зь іншага — дзякуючы гэтаму, можа, і сьпім спакойна”?


 

Навіна прадстаўленая інфармацыйна-прававым парталам "За Свабоду".net паводле: Радыё Свабода.